Jo is uit Duitsland afkomstig en was van 1960 tot
1972 verbonden aan het wereldwijd opererende Théâtre de la Mandragore van Wolfram Mehring in Parijs en het daarmee verbonden Centre International des Recherches Scéniques, samen met theatermensen van zeer uiteenlopende culturele achtergronden.
In 1970 kwam hij naar Nederland en ontwikkelde, voortbouwend op de werkwijze van Mehring, zijn benadering van een fysiek en transcultureel theater, waarmee hij als regisseur, acteur en docent tot over
de grenzen werkt.
Van '74 tot '76 was hij directeur van de Academie
voor Podiumvorming in Den Haag. Daarna leidde hij
zijn eigen theaterstudio en gezelschap Theatraction, later Haags Theater Atelier, met voorstellingen in Nederland, België, Duitsland en op diverse Europese festivals.
Op de Expo 2000 regisseerde hij een Faust project
met 250 jongeren van vele nationaliteiten en culturen.

Fysiek Theater
Zijn werkwijze gaat uit van de semantiek en dynamische wetmatigheden van de elementaire uitdrukkingsmiddelen in het theater: lichaam - stem - ruimte en hun onderlinge betrekkingen. Daarin worden geen codes of bepaalde technieken aangeleerd, maar een creatieve weg voor de acteur geopend.

Studenten leren de meest oorspronkelijke energie-impulsen die in de mens aanwezig zijn te activeren, en in de totaliteit van het lichaam tot uitdrukking te brengen. Het resultaat is een bewust-spontane fysieke taal, die eerlijk is én transcultureel, dus begrijpbaar van mens tot mens, cultuurverschillen overbruggend.