In Macabere Kermis (Jeux de Massacre) van Eugène Ionesco wordt een stad door een besmettelijke ziekte geteisterd en van de buitenwereld afgesloten. Niemand kan de stad meer in of uit.
De epidemie confronteert de verschillende figuren in het stuk met de dood.
Iedereen vecht om te overleven. In de straten hangt de geur van verrotting; lijken kunnen niet meer geborgen worden. De dood waart rond.
Wie aan de epidemie ontsnapt, sterft wel aan iets anders.

Macabere Kermis wordt een compacte, fysieke voorstelling, gestileerd in spel en vormgeving, waarbij ritme en melodie

Obsessie voor de dood, kleinburgerlijkheid en de eenzaamheid van het individu in de samenleving zijn centrale thema’s in het werk van Ionesco.
(De Kale Zangeres, De Les, Jacques of de onderwerping, De Stoelen, De Rinoceros.)